Aikido

Aikido is een van oorsprong Japanse krijgskunst, waarbij de verdediger voornamelijk gebruik maakt van worpen en klemmen om zich veilig te stellen.

Omwille van de evolutie van aikido, heeft de algemene term "aiki-do" echter meerdere betekenissen, waardoor soms verwarring en misverstand ontstaan. De reden voor die dubbelzinnigheid is eenvoudig: zowel het begrip "aiki" als "do" kunnen door de historische ontwikkeling van de Japanse krijgskunst een volledig verschillende inhoud hebben.

"Aiki" kan staan voor synchroniseren met de tegenstrever", maar ook voor "eenwording met het universum". "Do" kan staan voor technische studie, maar ook voor "tao", "De Weg", zoals in het Chinese taoÔsme.

De bestaande aikido-scholen kunnen bijgevolg onderverdeeld worden in enerzijds "instrumentele" scholen, waarbij het accent meer ligt op de efficiŽnte van de technieken, en anderzijds in "pacifistische" scholen, waarbij de nadruk eerder ligt op vrede en zelfontplooiing. In het eerste geval is het begrip aikido een afkorting van aiki-jujutsu (als soepele ongewapende vechttechniek), in het tweede geval is het de naam van een nieuw aiki-budo (als vredelievende krijgskunst). Lees hier meer over dit verschil in benadering van aikido

Onder meer door onderlinge beÔnvloeding, is er in het algemeen een hybride krijgskunstvorm ontstaan met zowel instrumentele als pacifistische kenmerken, afhankelijk van de invulling van de training en van het eigen inzicht van de beoefenaars.

Vandaag bestaan er verschillende aikido-scholen en -stijlen, waaronder "heiwa shugi ryu aikido" (kortweg "HSR-aikido"), ontwikkeld om aikido als vredelievende krijgskunst verder te ontplooien en te universaliseren. Net als zen, reiki, shiatsu of yoga, leent deze nieuwe aikidovorm zich als actieve ontspanning in het bijzonder de zelfzorg van de beoefenaars.