ACTIEVE VREDE

Elke kledij die voldoende beschermt, de beweging vrij laat en niet kan kwetsen, is geschikt om aikido te beoefenen. Gangbaar is een Japanse keiko-gi (liefst met korte mouwen), en eventueel een hakama, de typische Japanse broekrok. Wie een hakama draagt moet ook weten hoe hij geplooid moet worden en hoe je er zorg voor moet dragen. Maar ook andere trainingskledij kan geschikt zijn voor de training.

Omdat er ook wapenwerk geoefend wordt hebben de aikidoka' s ook een tas met met een bokken (houten zwaard), een jo (stok), tanto (houten mes) en shoto (kort houten zwaard)

Traditioneel beoefent men aikido in een dojo. Het begrip "dojo" betekent heel wat meer dan louter "gym-zaal".

Naar shintoïstische traditie is een dojo een tempel, waarvan de centrale plaats het altaar is. Daarop bevinden zich verwijzingen naar de persoon die men in die tempel eert. Bij de beoefening van boeddhistische meditatie is de dojo de plaats waar men werkt aan zichzelf en de "verlichting" zoekt. Tot slot, volgens de gewoonten van bushido, is de dojo een symbolisch slagveld, waarbinnen gevechtstechnieken worden getraind.

De dojo is dus een plaats waar de beoefenaars aan zichzelf komen werken, een soort gewijde plaats. Je kan het vergelijken met het atelier van een schilder of schrijnwerker of smid, kortom een werkplaats.

De stichter van aikido, Morihei Ueshiba, vond dat men moest trainen met plezier. Hij bedoelde dit in eerste plaats tegenover de soms harde gewoonten die gangbaar waren bij training van andere krijgskunsten, of tegenover het trainen louter omwille van de graden die je kan bekomen. Het trainen zelf kan een bron zijn vreugde. De dojo is echter geen zaal die gehuurd wordt in functie van een of andere vorm van entertainment of vrijblijvend amusement. "Pure fun" is niet het doel van de training, wel zelfverbetering.

Naast het werk zijn ook de veiligheid en de respectvolle omgangsvormen zeer belangrijk. Alles samen vormt dit de aard en de etiquette van de dojo. Zo zijn er volgende gewoonten: zorri's netjes tegen de tatami plaatsen, groeten, in stilte oefenen, niet zo maar de tatami verlaten, niet eten of drinken in de dojo, de partner niet corrigeren (wel helpen indien nodig), de persoonlijke hygiëne verzorgen, zorg dragen voor je materiaal.

"Actieve Vrede" is een blog van de "Vereniging Voor Geweldloze Krijgskunst". Zij werd opgericht door Peter Van de Ven in 1998, en wil vredescultuur promoten door de beoefening van innerlijke krijgskunst.

"Dignita" is eveneens een blog van Peter Van de Ven met algemene, persoonlijke en meer cultuur-filosofische artikels over vrede, mens en maatschappij vanuit het oogpunt van menselijke waardigheid. Wenst u daarnaar doorverbonden te worden, kan u HIER klikken of op bovenstaande titel.