ACTIEVE VREDE
Opstellen over geweldloze krijgskunst (door Peter Van de Ven)
DE AIKIDOLES IS EEN GESCHENK
22 november, 2003
De aikidolessen verlopen meestal in vijf fasen:
- openen van de les met wederzijds groeten
- de voorbereiding met gezondheids- en voorbereidende technische oefeningen
- de training van aikidotechniek in paren (uke - nage)
- de training van wapentechniek.
- afbouw en einde van de les, ook met wederzijds groeten.
Bij het begin zeggen de leerlingen "onegaishimasu", een vraag die betekent: "Onderwijs ons, aub". Het gegeven ondericht is dus een soort geschenk. Bij het sluiten van de les bedanken leraar en leerlingen elkaar voor de geleverde inzet.
In de dojo bestaat er dus geen commerciële relatie. Er wordt niets gekocht of verkocht, noch training, noch techniek, noch amusement. Er wordt niets geruild, niets gegeven om daarna te kunnen "nemen". Integendeel, de leraar geeft kennis over aikido door, de beoefenaars ontvangen het onderricht. Het is een kunst om te geven en eveneens een kunst om te ontvangen.
Deze ogenblikken van aikido-trainen, deze uitwisseling en dit contact, zijn pas mogelijk als er beoefenaars opdagen om te trainen. Zij hebben een verantwoordelijkheid om de training mogelijk te maken. Daarom bedankt de leraar de beoefenaars: het is dankzij hun inspanningen dat de training een vruchtbare en aangename investering van tijd en energie wordt.
De uiteindelijke relatie is er een van wederzijdse dankbaarheid.
- openen van de les met wederzijds groeten
- de voorbereiding met gezondheids- en voorbereidende technische oefeningen
- de training van aikidotechniek in paren (uke - nage)
- de training van wapentechniek.
- afbouw en einde van de les, ook met wederzijds groeten.
Bij het begin zeggen de leerlingen "onegaishimasu", een vraag die betekent: "Onderwijs ons, aub". Het gegeven ondericht is dus een soort geschenk. Bij het sluiten van de les bedanken leraar en leerlingen elkaar voor de geleverde inzet.
In de dojo bestaat er dus geen commerciële relatie. Er wordt niets gekocht of verkocht, noch training, noch techniek, noch amusement. Er wordt niets geruild, niets gegeven om daarna te kunnen "nemen". Integendeel, de leraar geeft kennis over aikido door, de beoefenaars ontvangen het onderricht. Het is een kunst om te geven en eveneens een kunst om te ontvangen.
Deze ogenblikken van aikido-trainen, deze uitwisseling en dit contact, zijn pas mogelijk als er beoefenaars opdagen om te trainen. Zij hebben een verantwoordelijkheid om de training mogelijk te maken. Daarom bedankt de leraar de beoefenaars: het is dankzij hun inspanningen dat de training een vruchtbare en aangename investering van tijd en energie wordt.
De uiteindelijke relatie is er een van wederzijdse dankbaarheid.
posted by Peter Van de Ven # 10:02 
